Zablokowana przepona po COVID-19

Rozmawiam z panią Magdą, która trzy lata temu przeszła COVID-19. Od tamtej pory zmaga się z nietypowym objawem: uczuciem blokady w okolicy przepony, trudnością w ziewaniu i problemem ze wzięciem głębokiego wdechu. Opisuje to jako duszność, ale wyraźnie wskazuje, że jej źródło odczuwa w rejonie przepony, a nie w klatce piersiowej.

Analiza przyczyny

Podczas pomiaru akuportem szukam związanych z tym zespołem objawów toksyn i miejsc ich lokalizacji. Wyniki są następujące:

• Stan zapalny jako przyczyna nie został potwierdzony,
• Pokazało się obciążenie obiegu czynnościowego nerek i płuc,
• Czynnik emocjonalny był obecny, wskazujący na potrzebę pracy z preparatami TENS i PER PRIMAM,
• Zmierzyłam obecność bakterii atypowych z grupy Mollicutes,
• W pomiarze czynnikiem wpływu był też elektrosmog, który dodatkowo obciąża pole regulacyjne.
• Pomiar ujawnił zaburzenie w funkcjonowaniu układu nerwowego, wymagające wsparcia preparatami VEG, PENEV i BREIN.

Interpretacja

Objaw duszności po COVID-19 nie wynikał z aktywnego stanu zapalnego w płucach, lecz z połączenia kilku czynników:

• Blok emocjonalny zapisany w polu regulacyjnym, który „zamknął” przeponę, ograniczając pełny oddech.
• Bakterie Mollicutes, które często aktywują się po infekcjach wirusowych i utrudniają regenerację.
• Elektrosmog, nasilający przeciążenie układu nerwowego i zakłócający regulację oddechową.

W efekcie powstała swoista „pętla regulacyjna” – przepona pozostawała w stanie napięcia, a oddech stawał się płytki i niefizjologiczny.

Protokół detoksykacyjny

W tym przypadku wprowadziłam następujące preparaty:

• URCIRK, RESCIRK – regulacja obiegów krążeniowego i oddechowego,
• TENS, PER PRIMAM – uwolnienie blokady emocjonalnej,
• RESYS – neutralizacja bakterii Mollicutes,
• VEG, PENEV, BREIN – wsparcie układu nerwowego, przywrócenie komunikacji mózg–przepona.

Już pierwsza aplikacja przyniosła wyraźne rozluźnienie i poprawę w oddychaniu. Dalsza kuracja była ukierunkowana na odbudowę komunikacji nerwowo-energetycznej przepony i trwała kilka tygodni.

Dlaczego ziewanie jest ważne?

Ziewanie nie jest tylko odruchem zmęczenia. To naturalny reset układu wegetatywnego – głębokie pobudzenie nerwu błędnego, regulacja rytmu serca i oddechu, dotlenienie mózgu. Jeśli nie możesz ziewać albo odczuwasz „blokadę przepony”, to znak, że układ przywspółczulny (relaksacyjny) jest zablokowany.

Rola toksyn w zaburzonej pracy przepony

• Mikroustroje bez ściany komórkowej (np. Mycoplasma), łatwo przenikają do komórek nerwowych. Produkują toksyny blokujące mitochondria i pobudzające przewlekle układ odpornościowy. Rezultatem jest stan zapalny nerwów obwodowych i autonomicznych, trudność w prawidłowym uruchomieniu odruchów (takich jak ziewanie).
• Grafen ma strukturę nanocząsteczkową i przewodzącą. Może zaburzać bioelektrykę układu nerwowego, w tym mikropotencjały w błonie neuronów. To daje efekt „mikroblokad” – nerw błędny nie przekazuje impulsu prawidłowo, przepona nie rozluźnia się i nie ma pełnego wdechu ani ziewnięcia.
• Białko kolca wiąże się z receptorami ACE2, które są obecne także w neuronach i mięśniach gładkich. Powoduje stan zapalny śródbłonka i dysfunkcję mikrokrążenia → brak właściwego dotlenienia nerwów autonomicznych. Dodatkowo jego fragmenty mogą aktywować autoimmunizację przeciwko tkankom nerwowym → uczucie blokady w klatce piersiowej i przeponie.

Mechanizm w układzie wegetatywnym

Normalnie nerw błędny aktywuje ziewanie. Przepona wykonuje głęboki, automatyczny wdech, wydziela się acetylocholina, która powoduje uspokojenie serca i mózgu.

Bakterie Mollicutes blokują mitochondria nerwów (brak energii do przewodzenia). Grafen zakłóca przewodnictwo bioelektryczne. Białko kolca powoduje stan zapalny i autoagresję wobec nerwów i naczyń.

W efekcie odruch ziewania nie uruchamia się, przepona czuje się „zablokowana”, pojawia się brak pełnego wdechu, napięcie w klatce piersiowej, a nawet tachykardia czy arytmia.

Skutek kliniczny – podsumowanie

Osoba doświadcza uczucia duszności, niepełnego oddechu, lęku – ale to nie jest klasyczna niewydolność płuc, tylko blokada wegetatywna. Brak możliwości ziewania jest więc markerem dysfunkcji nerwu błędnego i zatrucia toksynami neurotroficznymi.